Bene-kantoormeubilair
Nieuwsbrief
10. Juni 2009

Iedereen heeft behoefte aan een eigen „geïmproviseerd kantoor”!

Toen hij uit de lift stapte, zag hij haar meteen: vandaag waren er stellig twee tot drie personen meer, die daar tussen de archiefdeur stonden en op de oude tafelcontainers leunden. „Er is news“, vermoedde Patrick. Niet verwonderlijk, want er was gisteren de hele dag internationaal bezoek in huis onderweg geweest. Jammer, dat zijn meeting al in een paar minuten begint – maar er zal zich nog wel een gelegenheid bieden vandaag om achter de basics te komen. Het techniekeiland is altijd een goede tip voor een informatief uitstapje. „See you later!“

Het korte uitbreken uit de werksleur - zo belangrijk en toch zo vaak over het hoofd gezien. Liefdeloos "niet vormgegeven" koffiecorners, nuchtere printereilanden, kale corridors en foyers. Plaatsen in het kantoor waar weinig aandacht aan wordt geschonken en waar veel meer gebeurt dan hen functioneel wordt toegeschreven. Veelal wordt dit duidelijk door geïmproviseerde "ruimtelijke installaties", waarmee medewerkers "hun zones" resoluut zelf vormgeven.


Ressorts in het Office – Ruimte voor individualiteit


Het werkzame bestaan eist van ons nuchtere zakelijkheid en tegelijkertijd moet men ook met emotioneel enthousiasme te werk gaan en persoonlijk engagement tonen. Een balanceeract die niet zo maar lukt. Waarheen bijvoorbeeld, met alle opgekropte irritaties, met onderdrukte woede, goede maar ongebruikte ideeën en persoonlijke zorgen van alledag? Kortom, in ieder kantoor spelen zich naast het vakgebied heel veel menselijke zaken af. Maar waar zijn de plaatsen, waar wij "mens" mogen zijn? Welnu, als zij door het bedrijf niet ter beschikking worden gesteld, worden zij gewoon door de medewerkers ingelijfd…..


Geboekt avontuur – de rookzones


Hoewel "sociaal incorrect", stonden rokers toch altijd te boek als een communicatief slag mensen. En tot voor kort waren de niet te negeren rookzones binnen bijna ieder bedrijf het ultieme centrum voor intermenselijke relaties. Voor de asbak is iedereen gelijk – zalig verbonden door de gemeenschappelijke zonde. Zelfs niet-rokers willen erbij horen.

Ondertussen leven wij allemaal gezond en de hardleerse gevallen werden – indien al – verbannen naar verlaten rommelkamers. Echter: met drankkisten en dozen, omgefunctioneerd tot gezellige zitplekken, met een oude radio-cd-player, twee geurkaarsen en misschien nog een oude potplant kan er snel een beetje feel-good-sfeer worden getoverd. Hier is het goed praten - en graag ook.

En zelfs binnen bedrijven, die niet meer zo liberaal omgaan met hun rookbehoeftige collegae, worden plaatsen en wegen gevonden. De volledig buiten spel gemanoeuvreerde "rookguerilleros" logeren nu als struikrovers voor de kantoorgebouwen. En nieuwe plaatsen van communicatie zijn geïmplementeerd.


Voor zelfverzorgers - de kleine bedrijfskeuken


Altijd goed bezocht en veelal de enige plek op de kantooretage waar men ongestoord en ongezien met iemand kan kletsen - totdat er andere bijkomen. Vaak ontbreekt ook hier de passende vormgeving. Daarom: Hoe creatiever de branche, des te interessanter de geïmproviseerde installaties…in het ergste geval worden zelfs ligstoelen aangesleept. In het centrum staan natuurlijk – voorzien van naametiketten - alle mogelijk soorten levensmiddelen en dranken (wie heeft zich niet al eens met knorrende maag groen en geel geërgerd, als het opgespaarde volkoren broodje in een vreemde mond was verdwenen?). Populair souvenir van thuis is uiteraard het eigen koffiekopje. - Op de onvermijdelijke zoektocht hiernaar kan men heerlijk met veel mensen botsen, door oneerlijk uitlenen te veronderstellen. Gespreksstof gegarandeerd.


Het geluk binnen handbereik – het printereiland


Ook een geliefd trefpunt en zo heerlijk vrijblijvend! Je weet maar nooit, wie je bij de printer zal tegenkomen. Maar dat is ook precies wat er leuk aan is en er is altijd wel iemand. Op een paar stapels papierkisten en tonerpatronen is het heel prima rondhangen en kletsen, totdat de langverwachte print-out eindelijk uit de machine komt. En ook zonder enige begeleiding kan men hier interessante dingen meemaken - op de zoektocht naar de eigen print-out is ook vaak de een of andere, ergens anders bedoelde informatie te vinden. Jammer dan.

Zelfs de zozeer verachte paperjam kan zorgen voor welkome afleiding. In sociale saamhorigheid een paperjam verhelpen is beter dan welke incentive-reis ook. Een – relatief – simpele taakstelling, twee tot drie toevallig bijeengebrachte collegae en het verheffende gevoel van het gemeenschappelijke probleem oplossen. Reeds is men kortstondig afgeleid van grotere problemen en krijgt men weer ruimte in het hoofd voor nieuwe uitdagingen.


Island hopping – foyer en voorhal, gangen en trappenhuizen


Deze zijn werkelijk meestal zwaar verwaarloosd en veelal slechts koude, kale zones, die men uit noodzaak gebruikt om van A naar B te komen. Jammer - want juist hier kruisen zich de wegen van collegae uit verschillende afdelingen. Het babbeltje in het trappenhuis is meestal ongezellig en daarom vaak kort. Terwijl het toch zo informatief en inspirerend zou kunnen zijn!


Van de improvisatie naar de permanente installatie


Patrick weet nog goed, dat het oorspronkelijk tijdens het management altijd heette, "Geen duurzaam oponthoud, niet eten of koffiedrinken in de gangen". Ondertussen mocht er in de hoofden van het management echter inzicht ontstaan.

Bij de laatste kantoorrenovatie werd er zelfs speciaal ruimte gemaakt voor 'open communicatie". "Wat dat ook moge betekenen", aldus Patrick bij zichzelf. De collegae maken het snel duidelijk: In plaats van de sfeerloze koffiehoek, die bovendien altijd zorgde voor een slecht geweten als men daarin langer gezien werd, is er nu in de ontworpen Coffice-Zone. "uitwisseling" – thema-overkoepelend ;-).

"Mooi, als de improvisatie tot een instituut wordt", aldus het algemene feedback. "Tot ook dit zich zo ver heeft doorgezet, dat nieuwe, informele vrije ruimtes organisch beginnen te groeien", weet Pat nu al, zet de kraag van zijn jas op en dooft zijn sigaret. Kantoorleven betekent nu eenmaal verandering. That´s it.


Nicole Schemerl-Streben / Brigitte Schedl-Richter